Kamu hastanelerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin yeterliliğinin mevzuat bazında değerlendirilmesi: Gölpazarı ilçe devlet hastanesi örneği

Abstract

İş sağlığı ve güvenliği (İSG), çalışanların işyerindeki faaliyetlerinden kaynaklanan tehlikelere karşı korunmasını amaçlayan, hem tarihsel hem de günümüzde büyük öneme sahip çok yönlü bir alandır. Bu alanın kökleri Antik Çağ’a kadar uzanmakta; Hipokrat, Hammurabi Kanunları ve Roma dönemi uygulamaları gibi erken örnekler, çalışan sağlığına ilişkin ilk bilinçli yaklaşımları yansıtmaktadır. Zamanla sanayi devrimi ve modernleşme süreçleri, iş kazaları ve meslek hastalıklarının artmasına neden olmuş; bunun sonucu olarak yasal ve kurumsal düzenlemeler kaçınılmaz hale gelmiştir.Türkiye’de İSG uygulamaları Osmanlı döneminde başlamış, Cumhuriyet döneminde ise hız kazanarak 2012 yılında yürürlüğe giren 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile daha sistematik bir yapıya kavuşmuştur. Bu kanun, kamu ve özel sektör ayrımı gözetmeksizin tüm işyerlerinde İSG önlemlerinin alınmasını zorunlu kılmıştır.Özellikle sağlık sektörü gibi yüksek risk taşıyan alanlarda İSG uygulamaları hayati öneme sahiptir. Sağlık çalışanları biyolojik, kimyasal, fiziksel ve psikososyal birçok riskle karşı karşıya kalmakta; bu da mevzuata uygun koruyucu önlemlerin etkili şekilde uygulanmasını gerektirmektedir.Bu tez çalışmasının amacı, kamu hastanelerinde alınan İSG önlemlerinin mevzuata uygunluğunu değerlendirmek ve bu durumu yerel ölçekte Gölpazarı İlçe Devlet Hastanesi örneği üzerinden somutlaştırmaktır. Bu doğrultuda, ilgili mevzuatlar incelenmiş, hastane bünyesindeki uygulamalar analiz edilmiş ve mevcut durumun güçlü ve zayıf yönleri ortaya konmuştur.

Occupational health and safety (OHS) is a multidimensional field aimed at protecting employees from hazards arising from workplace activities. The foundations of this discipline date back to antiquity, with early examples such as the Code of Hammurabi, Hippocrates, and Roman practices reflecting the initial conscious efforts to safeguard worker health. Over time, the Industrial Revolution and modernization led to an increase in occupational accidents and diseases, necessitating legal and institutional regulations.In Turkey, OHS practices began during the Ottoman period and gained momentum in the Republican era, culminating in a more systematic structure with the enactment of the Occupational Health and Safety Law No. 6331 in 2012. This law mandates the implementation of OHS measures in all workplaces, regardless of being public or private sector entities.OHS practices are of critical importance in high-risk sectors such as healthcare. Healthcare workers face various biological, chemical, physical, and psychosocial risks, which necessitate the effective implementation of protective measures in accordance with legislation.The aim of this thesis is to evaluate the compliance of occupational health and safety measures in public hospitals with current legislation and to concretize this evaluation through a case study of Gölpazarı District State Hospital. Within this scope, relevant legislation was examined, current practices within the hospital were analyzed, and strengths and weaknesses were identified.