Ergenlerde oyun bağımlılığının yalnızlık ve duygu düzenleme becerileri ile ilişkisinin incelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın temel amacı, ergenlerde oyun bağımlılığının yalnızlık ve duygu düzenleme becerileri ile arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmak ve bağlantıları bilimsel veriler ışığında değerlendirebilmektir. Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden tanımlayıcı ve korelasyonel model kullanılarak yürütülmüştür. Çalışmayı Bilecik ili merkezinde bulunan 3 farklı lisede okuyan toplamda 671 erkek ve kız öğrencilerden oluşturmaktadır. Çalışma grubunu 14-18 yaş aralığındaki lise öğrencileri oluşturmaktadır. Veriler, ergenler tarafından oyun bağımlılığı davranışlarını değerlendirmek amacıyla Ergenler İçin Oyun Bağımlılığı Ölçeği (Kısa Form), yalnızlık ve duygu düzenleme becerilerini belirlemek amacıyla da UCLA Yalnızlık Ölçeği Kısa Formu ve Çocuk ve Ergenler İçin Duygu Düzenleme Ölçeği (ÇEDDÖ) doldurulması aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler, demografik değişkenlere göre karşılaştırmalar ile korelasyon ve regresyon analizleri kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmada ergenlerde oyun bağımlılığı düzeyinin yaş, sınıf, gelir durumu, günlük oyun süresi ve kullanılan araç gibi değişkenlerden anlamlı biçimde etkilendiği belirlenmiştir. Değişkenler arası ilişkiler incelendiğinde, Ergenler İçin Oyun Bağımlılığı Ölçeği (Kısa Form) puanı ile UCLA Yalnızlık Ölçeği Kısa Formu puanı ve ÇEDDÖ Bastırma alt boyutu puanı arasında ilişki saptanmıştır. ÇEDDÖ Yeniden Değerlendirme alt boyutu puanı ile Ergenler İçin Oyun Bağımlılığı Ölçeği (Kısa Form) puanı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ayrıca UCLA Yalnızlık Ölçeği Kısa Formu puanı ile ÇEDDÖ Bastırma ve Yeniden Değerlendirme puanları arasında ilişki olduğu görülmüştür. Regresyon sonuçları ise UCLA Yalnızlık Ölçeği Kısa Formu puanı ve ÇEDDÖ Bastırma alt boyutu puan düzeylerinin oyun bağımlılığını anlamlı şekilde yordadığını, buna karşılık ÇEDDÖ Yeniden Değerlendirme alt boyutunun anlamlı bir yordayıcı olmadığını ortaya koymuştur. Sonuç olarak, ergenlerde artan yalnızlık ve bastırma eğilimi oyun bağımlılığını artıran önemli faktörler olarak öne çıkmaktadır. Bu veriler ışığında; okullarda ve aile ortamında sosyal etkileşimi artırmaya yönelik etkinlikler, duygu düzenleme becerileri için eğitim programları, rehberlik hizmetleri, ebeveynlerin çocuklarıyla daha kaliteli zaman geçirmeleri ve duygusal destek sağlamaları önerilmektedir.

The main objective of this research is to reveal the relationship between gaming addiction in adolescents and loneliness and emotion regulation skills, and to evaluate these connections in light of scientific data. The research was conducted using descriptive and correlational models from quantitative research methods. The study group consisted of a total of 671 male and female students attending three different high schools in the city center of Bilecik. The study group comprised high school students aged 14-18. Data were collected by adolescents completing the Gaming Addiction Scale for Adolescents (Short Form) to assess gaming addiction behaviors, and the UCLA Loneliness Scale Short Form and the Emotion Regulation Scale for Children and Adolescents (ERSCA) to determine loneliness and emotion regulation skills. The obtained data were analyzed using comparisons according to demographic variables, as well as correlation and regression analyses. The study determined that the level of gaming addiction in adolescents was significantly affected by variables such as age, class, income level, daily gaming time, and the device used. When examining the relationships between variables, a correlation was found between the Adolescent Gaming Addiction Scale (Short Form) score and the UCLA Loneliness Scale Short Form score, as well as the Suppression subscale score of the ERSCA. No significant correlation was found between the ERSCA, Re-evaluation subscale score and the Adolescent Gaming Addiction Scale (Short Form) score. Furthermore, a correlation was observed between the UCLA Loneliness Scale Short Form score and the ERSCA Suppression and Re-evaluation scores. Regression analysis results revealed that the UCLA Loneliness Scale Short Form score and the Suppression subscale score of the ERSCA significantly predicted gaming addiction, while the Re-evaluation subscale of the ERSCA was not a significant predictor. In conclusion, increasing loneliness and suppression tendencies in adolescents emerge as important factors contributing to increased gaming addiction. In light of this data, it is recommended that activities aimed at increasing social interaction in schools and family settings, training programs for emotion regulation skills, guidance services, and parents spending more quality time with their children and providing emotional support be implemented.