Müsâid et-Tayyâr'ın tefsir yöntemleri tasnifi açısından İbn Kesîr: Yâsîn, Mülk ve Nebe' sûreleri özelinde

Abstract

İslamiyet’in ilk zamanlarından itibaren Kur’ân-ı Kerim’i anlamak, tefsir edebilmek için pek çok çalışmalar yapılmıştır. Çünkü Kur’ân’ın her ayeti muhatap nezdinde açık ve anlaşılır değildir ve bir açıklamaya muhtaçtır. Bunu ilk dönemlerde vahyin ilk muhatabı olan peygamber efendimiz gerçekleştirmekteydi. Sonraki zamanlarda ise selef dediğimiz sahabe, tâbiûn ve tebe-i tabiîn açıklamış ve bu şekilde devam etmiştir. Daha sonraki zamanlarda ise anlaşılmayan, üzerine ihtilaf edilen konular çoğalmıştır. Bunun üzerine Kur’an’ı tefsir edebilmek için bazı usul ve metotların belirlenmesine ihtiyaç duyulmuştur. Bu noktada pek çok tefsir usulü eserleri kaleme alınmaya başlanmış ve Kur’ân-ı Kerim’i tefsir etmenin metotları belirlenmeye çalışılmıştır. Bu metotlar günümüze kadar ulaşan usul kitaplarında genel olarak şu başlıklar altında zikredilmiştir: Kur’ân’ın Kur’ân’la, sünnetle, sahabe, tabiîn ve tebe-i tabiîn yani selef sözleriyle, Arap diliyle ve İsrâiliyat ile tefsiridir. Biz bu çalışmada Müsâid b. Süleyman et-Tayyâr’ın “et-Tahrir Fi Usul’i-t’Tefsir” adlı eserinde ele aldığı tefsir metotlarının neler olduğunu zikredip bu metotlar bağlamında İbn Kesîr’in Tefsîrü’l-Kur’âni’l-Azîm tefsirinde Yâsîn, Mülk ve Nebe’ sûrelerini ele alıp inceleyeceğiz.

Since the early days of Islam, numerous studies have been conducted to comprehend and exegese the Holy Quran. This is because not every verse of the Quran is explicit and clear to its addressee, thereby requiring explanation. In the earliest period, this task was carried out by the Prophet Muhammad, who was the first recipient of the revelation. In subsequent periods, it was explained by the predecessors (salaf), namely the companions (sahaba), the successors (tabi'un), and the successors of the successors (taba al-tabi'in), and this tradition continued accordingly. Over time, however, points of disagreement and ambiguity escalated. Consequently, a need arose to establish certain principles and methodologies for the exegesis of the Quran. At this juncture, many works on the principles of exegesis (usul al-tafsir) began to be penned, aiming to determine the methodologies of interpreting the Holy Quran. In the methodology books that have survived to the present day, these methods are generally discussed under the following headings: the exegesis of the Quran by the Quran, by the Sunnah, by the sayings of the salaf (sahaba, tabi'un, and taba al-tabi'in), by the Arabic language, and by Isra'iliyyat (Judeo-Christian narrations). In this study, we will present the methodologies of exegesis addressed by Musa'id b. Sulayman al-Tayyar in his work titled al-Tahrir fi Usul al-Tafsir, and subsequently analyze the chapters of Ya-Sin, al-Mulk, and an-Naba' within the framework of these methodologies in Ibn Kathir's exegesis, Tafsir al-Qur'an al-Azim."