Tarihsel Süreçten 2000’li Yıllara Türkiye’nin Japonya İle Olan Siyasal, Ekonomik ve Kültürel İlişkileri

Abstract

Türkler ile Japonlar on dokuzuncu yüzyıl gibi geç bir süreçte birbirlerini yakından tanımaya başlamışsa da, yirminci yüzyıla gelindiğinde iki taraf da aralarındaki ilişkiyi geliştirmeye çalışmıştır. Türkiye hem bir Ortadoğu ülkesi olması, hem de Batı’ya açılan bir köprü görevi görmesi nedenleriyle Japonya’nın ilgisini çekmiştir. Japonya ise gelişen ekonomisi ve teknolojik faaliyetleri nedenleriyle Türkiye için potansiyel ekonomik partner olarak görülmüştür. Aslında iki ülke de uzun zamandır siyasal ve iktisadi ilişkileri geliştirme niyetindedir. İki ülke bürokratları defalarca yan yana gelmişse de istenilen ekonomik sonuç bir türlü sağlanamamıştır. Kültürel faaliyetler iki ülke halkının birbirini yakından tanımasına olanak sağlasa da iki ülke dış politikalarında birbirine öncelik tanımamaktadır. Bu da ilişkilerin gelişmesini engellemiştir. Bu çalışmada iki ülkenin siyasi, kültürel ve ekonomik ilişkileri geliştirme istençleri sorgulanmıştır. Sonuç olarak siyasal yakınlaşmanın kültürel yakınlaşmayı sağladığı ama iktisadi ilişkileri çok da arttırmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Oysa Japonya’nın Ortadoğu’da güvenilir bir müttefik olarak Türkiye’ye, Türkiye’nin de Uzak Doğu’da stratejik işbirliği geliştirebileceği bir ülke olarak Japonya’ya ihtiyacı vardır.

The Turks and the Japanese to get to know each other closely as late as the nineteenth century, by the twentieth century, both sides tried to improve the relations. Turkey has attracted the attention of Japan because it is a Middle Eastern country and serves as a bridge to the West. Japan was seen as a potential economic partner for Turkey due to its developing economy and technological activities. In fact, both countries intend to develop political and economic relations for a long time. Although the bureaucrats of the two countries came together many times, the desired economic result could not be achieved. Even though cultural activities allow the people of the two countries to get to know each other closely, the two countries do not give priority to each other in their foreign policies. This hindered the development of relations. In this study, the desire of the two countries to develop political, cultural and economic relations has been questioned. As a result, it has been concluded that political convergence provides cultural convergence but does not increase economic relations much. However, Japan needs Turkey as a reliable ally in the Middle East, and Turkey needs Japan as a country where it can develop strategic cooperation in the Far East.