Endülüs Şairlerinden Hazim El-Kartâcennî’nin Sübhâniye Kasidesinde Yapısal Bütünlük

Abstract

Hicri 7. yüzyıl’ın önde gelen Endülüs şairlerinden ve edebiyat eleştirmenlerinden olan Kartâcennî, edebiyat eleştirisi alanında telif etmiş olduğu Minhâcu’l- buleğâ adlı eserinde, Aristo gibi antik Yunan filozoflarının edebiyat eleştirilerinden istifade ederek özgün bir eleştiri yöntemi ortaya koymuştur. Arap edebiyatının batı birikimini özümseyerek şiire biçim bakımından yeni açılımlar sunduğu Endülüs edebiyatının duayen isimlerinden Kartâcennî, edebi yapıtların amacının “gerçeği olduğu gibi yansıtması” teorisinden hareketle şiirde mana bütünlüğü ilkesini savunmuş ve şiirin tüm unsurlarıyla bu yapısal bütünlüğü sağlamasının önemine vurgu yapmıştır. Bu makale, Kartâcennî’nin bu teorisini üzerinde başarılı bir şekilde uyguladığını düşündüğümüz “Sübhâniye” kasidesini araştıracaktır. Giriş bölümünde şairin hayatı hakkında kısa bir bilgi verilecektir. Birinci bölümde Kartâcennî’nin Minhâcu’l-Büleğâ eserindeki “yapısal bütünlük” konusu ele alınacaktır. İkinci bölümde ise, yapısal bütünlüğün bahsedilen kasidede nasıl işlendiği incelenecektir.

Kartacani, one of the leading 7th-century Andalusian poets and literary critics, has published a unique method of criticism in his work Minhâcu'l-Bulaga, which he has written in the field of literary criticism, benefiting from literary criticisms of ancient Greek physiologists such as Aristotle. Kartacenni, one of the veteran names of Andalusian literature, who has begun to open new ways in terms of poetry by assimilating the western accumulation of Arabic literature, advocated the principle of unity in poetry with the motive of the purpose of literary works as "reflecting the truth as it is" and emphasized the necessity of providing this structural integrity with all elements of poetry. This article will investigate the "Subhâniye" shades where Kartacanî thought that he successfully applied this theory. At the introduction, a brief information about the life of the poet will be given. In the first part, the "structural integrity" of Kartacanî's work Minhâcu'l-Bulega will be discussed. In the second part, it will be examined how the structural integrity is handled by the said kaside.