MEVCUDİYET VE ZAMAN: HEIDEGGER’İN OUSIA YORUMU

Abstract

Bu makalede Aristoteles’in Metafizik’inin en önemli kavramlarından olan ousia ve bu kavramla ilgili Heidegger’in yorumu ele alınmıştır. Metafizik eserinin en önemli kavramı olan ousia sürekli töz olarak çevrilirken, Heidegger bunun mevcudiyet, kalıcı buradalık olarak düşünülmesi gerektiğini söyler ve zamanla olan ilişkisine vurgu yapar. Ousianın tümel olarak mı yoksa tekil bir birey olarak mı anlaşılması gerektiği önem arz eder. Aristoteles ousianın ilkin tekil bir birey olarak düşünülmesi gerektiğini söyler. Heidegger’e göre ousia hem bir şeyin mevcudiyetini, bir varolanın varlığını, hem de o şeyin ne olduğunu, onun eidosunu belirten ikili bir anlama sahiptir.

This study examines ousia which is one of the most important concepts in Aristotle’s Metaphysics, and Heidegger’s interpretation in related to this. While ousia perpetually is translated as substance, Heidegger says that it must be thought as presence, endurance and emphasizes its relation with time. İt is important that how ousia must be understood: A universal or a singular individual? Aristotle says that ousia must be grasped as a singular individual. According to Heidegger, ousia has a dual structure that indicates both presence of a thing, beingness of a being, and whatness of that thing, its eidos.