Mesleki eğitim çalışması yürütülen işletmelerin iş sağlığı ve güvenliği değerlendirmesinde dayanak oluşturan yasal mevzuatın karşılaştırılması: Amerika – Türkiye örneği

Abstract

Bu çalışma, Bu çalışma, mesleki eğitim çalışmaları yürütülen işletmelerde iş sağlığı ve güvenliği (İSG) uygulamalarının yasal dayanaklarını karşılaştırmalı olarak ele almakta ve Amerika Birleşik Devletleri ile Türkiye'deki düzenlemeleri analiz etmektedir. İş sağlığı ve güvenliği, çalışanların fiziksel ve psikolojik sağlıklarının korunmasını amaçlayan, iş kazalarının ve meslek hastalıklarının önlenmesine yönelik düzenlemeleri içermektedir. Mesleki eğitim faaliyetleri sırasında işyerinde bulunan öğrencilerin veya stajyerlerin iş sağlığı ve güvenliği kapsamında nasıl korunduğu, her iki ülkede de farklı yasal düzenlemelere tabi olmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri'nde iş sağlığı ve güvenliği, temel olarak 1970 yılında yürürlüğe giren Occupational Safety and Health Act (OSHA) kapsamında düzenlenmekte ve Occupational Safety and Health Administration tarafından denetlenmektedir. Bu yasa, işverenlerin çalışanlarını güvenli ve sağlıklı bir çalışma ortamında bulundurmalarını zorunlu kılmakta ve eğitime katılan stajyerlerin de bu kapsama dahil edilmesini öngörmektedir. Türkiye'de ise iş sağlığı ve güvenliği alanındaki düzenlemeler, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile şekillenmektedir. Bu kanun, işverenlerin işyerindeki tüm çalışanlar ve stajyerler için güvenli bir çalışma ortamı sağlamalarını zorunlu kılmaktadır. Ayrıca mesleki eğitim faaliyetlerinde bulunan öğrenciler için özel hükümler içeren 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu da uygulanmaktadır. Türkiye'deki düzenlemeler, işyerlerinin eğitim gören öğrencilerin güvenliğini sağlama konusunda hem teorik hem de pratik uygulamalar açısından detaylı hükümler içermektedir. Çalışma, Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye’deki yasal düzenlemeleri İSG açısından kıyaslamakta ve mesleki eğitim programlarına katılan bireylerin güvenliğinin hangi yasal araçlarla sağlandığını incelemektedir. Özellikle mevzuatın kapsamı, denetim mekanizmaları, işverenlerin yükümlülükleri ve eğitime katılan bireylerin hakları bağlamında yapılan değerlendirmeler, mesleki eğitimin iş sağlığı ve güvenliği açısından nasıl ele alındığına dair somut veriler sunmaktadır. Çalışmanın sonuçları, mesleki eğitim ve İSG uygulamalarının geliştirilmesine yönelik önerilere ışık tutmaktadır.

The legal basis of occupational health and safety practices in businesses where vocational training activities are carried out is comparatively addressed in this study, and regulations in the United States and in Turkey are analyzed. Occupational health and safety encompass regulations that aim to protect employees' physical and psychological health and prevent occupational accidents and occupational diseases. How students or trainees in the workplace are protected within the scope of occupational health and safety during vocational training activities is subject to different legal regulations in both countries. In the United States, occupational health and safety is regulated mainly under the Occupational Safety and Health Act (OSHA), which came into force in 1970, and is overseen by the Occupational Safety and Health Administration. It binds the employer to provide a safe and healthy environment to his employees, and it is foreseen that trainees who participate in training are also within this scope. In Turkey, regulations in the field of occupational health and safety take shape with the Occupational Health and Safety Law No. 6331. The law obliges the employer to provide a safe working environment for all employees and trainees who may be in the workplace. In addition, Vocational Education Law No. 3308, which contains special provisions with respect to students within the scope of vocational education activities, is also applied. In Turkey, regulations contain detailed provisions in terms of both theoretical and practical applications regarding the safety of students receiving education at workplaces. The given paper compares the legal arrangements related to OSH in the United States and Turkey and investigates the legal tools of ensuring the safety of individuals participating in vocational education programs. Especially the evaluations made in the context of the scope of legislation, mechanisms of control, the obligation of employers, and rights of persons who participated in education give concrete data regarding how vocational education was approached with regard to occupational health and safety. Some suggestions about the development of vocational education and practices regarding OSH have emerged based on the research.