Fiber Takviyeli Polimer Donatıların Kimyasal Ankraj Olarak Kullanımı

Abstract

Yapıların güvenliği ve dayanıklılığı inşaat mühendisliğinin temel prensiplerindendir. Ancak birçok mevcut yapı çevresel etkiler, malzeme yorgunluğu ve günümüzün yönetmeliklerine uygun olmaması gibi sebeplerden dolayı onarım ve güçlendirme ihtiyacı duymaktadır. Onarım ve güçlendirme uygulamaları, yapıların hizmet ömrünü uzatmak, yapısal güvenliği artırmak ve ekonomik açıdan avantaj sağlamak amacıyla gerçekleştirilen mühendislik uygulamalarıdır. Gelişen teknoloji ve yapılan araştırmalar neticesinde, bu tür uygulamalarda kimyasal ankrajların kullanımı yaygın hale gelmiştir. Kimyasal ankraj, tasarım yüklerini betona aktarabilmek amacıyla ankraj donatısının yapıştırıcı malzeme ile betona sabitlenmesi işlemidir. Bu yöntemde, ankraj donatısına etki eden yüklerin, yapıştırıcı ve beton arasındaki aderans gerilmeleri ile karşılanması hedeflenmektedir. Bu bağlamda, kimyasal ankraj dayanımının; yapıştırıcının özellikleri, ankraj donatısının mekanik ve fiziksel özellikleri, beton kalitesi ve çevresel koşullara bağlı olduğu söylenebilir. Kimyasal ankraj uygulamalarında, ortam koşullarının olumsuz etkilerini minimize edebilmek amacıyla, korozyon dayanımı düşük olan çelik donatılar yerine; hafif, yüksek çekme dayanımına sahip, korozyona karşı dirençli, elektriksel yalıtkanlık ve manyetik etkilerden minimum düzeyde etkilenen fiber takviyeli polimer (FRP) donatılar tercih edilebilmektedir. Bu çalışmada fiber takviyeli polimer donatılar ve kimyasal ankrajlar ile ilgili literatürde yer alan çalışmalar derlenmiş; FRP donatıların kimyasal ankraj uygulamalarında kullanımı, bu uygulamanın sağladığı avantajlar ve performans etkileri değerlendirilmiştir.