Çocuklarla Görüşme Sürecinde Terapötik İletişim Becerileri: ‘Kırmızı Oda’ Örneği

Abstract

Amaç: Çocuklarla görüşmelerde kullanılan temel terapötik iletişim becerileri, çocuklarla çalışan meslek profesyonelleri için mesleki uygulamaların ayrılmaz bir parçasıdır. Bu araştırma, çocuklarla yapılan görüşmelerde kullanılan terapötik iletişim becerilerini konu almakta ve bu becerileri Kırmızı Oda isimli televizyon dizisinde Osman isimli çocuk karakterin yer aldığı sahneler üzerinden analiz etmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, danışmanlık sürecinde başvurulan terapötik iletişim becerilerinin doküman analizi yöntemiyle incelendiği nitel bir çalışmadır. İncelenen Kırmızı Oda dizisi ve bu dizide çocuk karakter Osman ile yapılan görüşmelerin yer aldığı bölümler amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Elde edilen veriler, betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Bulgular: Yapılan analizle görüşmelerde başvurulan terapötik iletişim becerileri belirlenmiş ve sahne dakikaları ile aktarılmıştır. Kodlama sürecinde, terapötik beceri kullanılmayan herhangi bir ifadeye rastlanmamış, çalışma grubunda yer alan konuşma metninin tümünün terapötik becerilerden birine karşılık geldiği ve terapötik iletişim becerilerinin her birinin açık biçimde saptanabilecek düzeyde ve netlikte kullanıldığı belirlenmiştir. Görüşmelerde en çok gözlem yapma becerisinin kullanıldığı, bunun yanında içerik yansıtma, asgari düzeyde teşvik, kendini belli etme, sınır yönetimi, duygu yansıtma, koşulsuz olumlu bakış, empati, somutluk ve kendini açma becerilerine başvurulduğu görülmüştür. Sonuç: Araştırma kapsamında çocuk karakter Osman ile yapılan görüşmelerde görüşme sürecinin terapötik iletişim becerileri kullanılarak yapılandırıldığı, görüşmelerde en çok çocuğun sözsüz ifadelerinin doğru anlaşılmasına destek olan ve çocukların ihtiyaçlarının belirlenerek uygun müdahalenin seçilmesinde önemli bir rol oynayan gözlem yapma becerisinin kullanıldığı görülmüştür. Yapılan analizle terapötik iletişim becerilerinin kullanımının somutlaştırıldığı bu araştırmanın ilgili alan yazına katkı sağlaması ve araştırma sonuçlarının çocuklarla çalışacak meslek profesyonellerinin eğitiminde kullanılabilecek örnek bir veri seti sunması umulmaktadır.

Aim: Basic therapeutic communication skills used in interviews with children are an integral part of professional practice for those working with children. This research focuses on therapeutic communication skills used in interviews with children and aims to analyze these skills through scenes featuring the child character Osman in the TV series "Kırmızı Oda". Material and Method: This research is a qualitative study examining therapeutic communication skills employed in the counseling process using document analysis. The TV series "Kırmızı Oda", specifically the episodes featuring interviews with the child character Osman, were selected using purposive sampling. The data obtained were analyzed using descriptive analysis. Results: The therapeutic communication skills employed in the interviews were identified through analysis and presented with their scene times. During the coding process, no expressions lacking a therapeutic skill were found; all the spoken texts in the study group corresponded to at least one therapeutic skill, and each therapeutic communication skill was clearly and distinctly used. The most frequently used skill was observation, followed by content reflection, minimal encouragement, self-expression, boundary management, emotion reflection, unconditional positive attitude, empathy, concreteness, and self- disclosure. Conclusion: The research revealed that interviews with the child character Osman were structured using therapeutic communication skills. Observation skills were most frequently employed, supporting the accurate understanding of the child's nonverbal expressions and playing a crucial role in identifying children's needs and selecting appropriate interventions. This research, which concretely demonstrates the use of therapeutic communication skills through analysis, is expected to contribute to the relevant literature and provide a sample dataset that can be used in the training of professionals working with children.