Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Kurumsal Akademik Arşivi
DSpace@Bilecik, Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi tarafından doğrudan ve dolaylı olarak yayınlanan; kitap, makale, tez, bildiri, rapor, araştırma verisi gibi tüm akademik kaynakları uluslararası standartlarda dijital ortamda depolar, Üniversitenin akademik performansını izlemeye aracılık eder, kaynakları uzun süreli saklar ve telif haklarına uygun olarak Açık Erişime sunar.
DSpace@Bilecik, üyelik gerektirmeyen herkese açık bir sistemdir. Üyelik ve veri girişi sadece BŞEÜ mensuplarına (Öğrenci, idari ve akademik personel) özeldir.
Güncel Gönderiler
Betonarme ve Yığma Yapı Elemanlarının Güçlendirilmesi ve Sismik Olarak İyileştirilmesinde TRM Kullanımı
(All Sciences Academy, 2026) Yüncüler, Murat; Çalışkan, Özlem
Tekstil Donatılı Harç (TRM), mevcut yapı elemanlarının
güçlendirilmesi için geliştirilen modern ve uyumlu bir güçlendirme
yöntemidir. Bu sistem; yapı elemanlarının, içerisine uzun liflerden oluşan ağ
veya tekstil yerleştirilmiş harç tabakaları ile kaplanması esasına dayanır. Bu
çalışma ile betonarme ve yığma yapı elemanlarının TRM sistemleri ile
güçlendirilmesine yönelik literatürde yer alan deneysel ve analitik
araştırmalar kapsamlı biçimde incelenmiştir. Güncel deprem
yönetmeliklerini karşılamayan mevcut yapı stokunun performansının
artırılması amacıyla geliştirilen TRM sistemlerinin; taşıma kapasitesi,
süneklik, deformasyon kapasitesi ve enerji yutma performansı üzerindeki
etkileri değerlendirilmiştir. Derleme çalışması, mevcut bilgileri bir araya
getirerek özellikle konuya yeni başlayan araştırmacılar için TRM ile
betonarme ve yığma yapı elemanların güçlendirilmesi hakkında kapsamlı bir
anlayış sunmayı hedeflemektedir. Elde edilen bulgular, TRM’nin; mineral
esaslı yapısı, tarihi yapılarla uyumu, yangın dayanımı ve çevresel avantajları
ile betonarme ve yığma yapıların sismik performansının artırılmasında
güvenilir ve sürdürülebilir bir güçlendirme yöntemi olarak öne çıktığını,
TRM sistemlerinin Lif Takviyeli Polimer (FRP) sistemlerine göre etkili bir
alternatif olduğunu göstermektedir.
Tekstil İle Takviye Edilmiş Harçların Kullanımı
(All Sciences Academy, 2024) Yüncüler, Murat; Çalışkan, Özlem
Bu çalışmada geleneksel güçlendirme yöntemleri dışında son yıllarda
yapısal güçlendirme alanında alternatif olarak ortaya çıkan Tekstil Takviyeli
Harç (TRM) olarak adlandırılan yenilikçi bir kompozit malzeme ile ilgili
bilgi verilmiştir. Tekstil Takviyeli Harçları oluşturan inorganik esaslı harç ve
tekstil liflerinin çeşitleri, mekanik özellikleri, dayanım ve maliyet açısından
farklılıkları incelenmiştir. TRM ile ilgili farklı araştırmacılar tarafından
yapılan önceki çalışmalar ve uygulanan testler sunulmuştur. Yapılan literatür
taramaları sonucunda TRM uygulamasının ülkemizde güçlendirme ve
onarım amaçlı betonarme yapılardan daha çok yığma tarihi yapılarda
uygulandığı tespit edilmiştir. Buhar geçirgenliği, ekonomik olması,
uygulama kolaylığı, tarihi yapılarda tarihi dokuyu bozmaması,
çıkarılabilirlik, duvar ve beton yüzeylerle uyumluluk sağlaması ile TRM
uygulaması tarihi yapıların güçlendirilmesi ve onarılması kapsamında tercih
edilen bir seçenek haline gelmiştir. Çalışma sonucunda TRM üzerine yapılan
çalışmaların sayısının geleneksel güçlendirme yöntemlerine göre nispeten
sınırlı kaldığı tespit edilmiş ve TRM ile ilgili bilgi verilerek bu alanda
farkındalık oluşturulabilmesi amaçlanmıştır.
TRM-to-concrete interface bond without anchors: Combined experimental, analytical, and numerical modeling approach
(Wiley, 2026) Mercimek, Ömer; Çalışkan, Özlem; Anıl, Özgür; Erdem, R. Tuğrul; Yüncüler, Murat
Textile reinforced mortar (TRM) systems have emerged as an effective alternative
to conventional FRP strengthening solutions due to their compatibility
with concrete substrates and favorable performance under adverse environmental
conditions. Experimental data on the combined effects of strip width,
bond length, and concrete compressive strength on TRM–concrete bond behavior,
however, remain limited. In this study, an experimental program comprising
12 specimens was conducted to investigate the bond–slip response of TRM
systems bonded to concrete substrates with two compressive strength classes
(15 and 30 MPa), two strip widths (50 and 100 mm), and three bond lengths
(150, 300, and 450 mm). The results show that increasing the TRM strip width
from 50 to 100 mm significantly enhanced the maximum load capacity by up
to 61% in 15 MPa concrete and up to 50% in 30 MPa concrete, depending on
the bond length. Increasing the concrete compressive strength from 15 to
30 MPa resulted in maximum load increases of up to 32%, accompanied by a
pronounced improvement in stiffness, which increased by over 100% for specimens
with 100 mm strip width and 300 mm bond length. Energy absorption
capacity was strongly influenced by both strip width and concrete strength. For
specimens with 100 mm strip width and 300 mm bond length, increasing the
concrete strength from 15 to 30 MPa led to a 61% increase in energy dissipation,
indicating improved damage control at the TRM–concrete interface.
While increasing the bond length significantly improved load capacity and
energy dissipation, diminishing gains were observed beyond a bond length of
300 mm, suggesting the presence of an effective bond length for TRM systems.Based on the experimental findings, empirical regression models were developed
to describe the bond–slip behavior and to define the parameters required
for cohesive zone modeling of the TRM–concrete interface. The presented
results provide quantitative insights that can support experimental interpretation
and numerical modeling of TRM-strengthened reinforced concrete
elements.
Hukuk bürolarına sahip avukatların kurumsal itibarı ile müvekkil güveni arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
(Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2026) Fenkli, Umut Can; Eğilmez, Özüm
Bu araştırmanın amacı, müvekkillerin hukuk bürolarına yönelik güven algılarını etkileyen faktörleri ortaya koymaktır. Araştırmada ayrıca hukuk bürolarının iletişim süreçleri, hizmet anlayışları, mesleki ve etik özellikleri ile müvekkil deneyimlerinin güven ve kurumsal itibar üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji (olgubilim) deseni kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, hukuk bürolarından hizmet almış 10 katılımcı oluşturmaktadır. Katılımcılar amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve elde edilen veriler içerik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir ve oluşan temalar yansıtılmıştır. Araştırma bulguları, hukuk bürolarına duyulan güvenin ve kurumsal itibar algısının oluşumunda şeffaflık, etkili iletişim, ulaşılabilirlik, etik davranış, uzmanlık, mesleki deneyim ve profesyonel hizmet anlayışının belirleyici olduğunu göstermektedir. Katılımcılar, avukatların alan uzmanlığına sahip olmalarını, hukuki süreçler hakkında düzenli bilgilendirme yapmalarını, gizlilik ilkesine bağlı davranmalarını ve müvekkillere karşı dürüst bir yaklaşım sergilemelerini güven oluşturan temel unsurlar olarak değerlendirmiştir. Uzmanlaşmış ekip yapısı, sistemli çalışma anlayışı, profesyonel görünüm ve kurumsal süreç yönetiminin hukuk bürolarının itibarını güçlendirdiği belirlenmiştir. Araştırmada ayrıca dijital görünürlüğün kurumsal itibar üzerindeki etkisi de ortaya çıkmıştır. Katılımcılar, profesyonel web sitesi kullanımı, sosyal medya faaliyetleri ve bilgilendirici içerik paylaşımlarının hukuk bürolarına yönelik olumlu algıyı desteklediğini ifade etmişlerdir. Hukuk bürolarında güven ve kurumsal itibarın birbirini tamamlayan iki temel unsur olduğu; şeffaf iletişim, etik davranış, mesleki yeterlilik ve profesyonel hizmet anlayışının bu yapının temel bileşenlerini oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır.
İNSANSIZ HAVA ARACININ GÖRSEL SERVO KONTROL İLE OTONOM HİZALANMASI VE OTONOM HEDEFE YÖNELİMİ
(Senem Altan, 2026) Salmaner, Mustafa Cihan; Yüksel, Tolga
Bu çalışmada bir döner kanat insansız hava aracı (İHA) ile, özellikleri belirtilmiş bir hedefe otonom olarak yönelme, hedef karşısında hizalanma ve belirli süre boyunca hedef karşısında hizalanma sonunda hedefin içinde bulunan boşluktan geçmek için gerekli kontrolün yapılması amaçlanmıştır. Önerilen sistemde hedef, yer düzlemine dik içi boş bir dikdörtgendir. İHA yer düzlemine paralel hareket etmekte ve ön tarafında yer düzlemine dik eksenin görüntüsünü alabilecek kamera bulunmaktadır. Alınan kamera görüntüsünde soldan sağa doğru olan eksen x, yukarıdan aşağı doğru olan eksen y olarak tanımlanmıştır. İHA’nın ileri yönlü hızı Vx+, geri yönlü hızı Vx-, sağa yönlü hızı Vy+, sola yönlü hızı Vy- olarak tanımlanmıştır. Kontrol katmanında, görüntü merkez-hata vektöründen üretilen PID tabanlı komutlar ile İHA’nın hizalanması sağlanmıştır. Ayrıca kontrol denklemine gövde hızları (Vx, Vy) geri beslemesi eklenen ve eklenmeyen iki yaklaşım karşılaştırma çerçevesinde tartışılmıştır.
